İki veya üç vardiya çalışan birçok metal işleme fabrikasında, herkesin bildiği ancak çok az şirketin ciddiyetle analiz ettiği ortak bir sorun vardır:
Makine, malzeme ve kesme parametreleri aynı olsa bile, aynı makinenin çıktısı gündüz vardiyası ile gece vardiyası arasında neden %20, hatta %30 farklılık gösterebiliyor?
İlk açıklamalar genellikle şöyledir:
Ancak asıl sorun çoğunlukla daha karmaşıktır.
Makinenin kendisi değişmedi. Değişen şey makinenin etrafındaki karar verme sistemidir.
Gün içerisinde mühendisler, bakım personeli ve üretim yöneticileri genellikle hazır bulunur. Geceleri operatörler takım aşınması, anormal kesme sesleri, dengesiz iş mili yükleri veya iş parçasını tutma sorunlarıyla karşılaştıklarında kendi başlarına karar vermek zorunda kalabilirler.
Bu gerçek yaratırgündüz ve gece vardiyaları arasındaki “gizli boşluk”.
Her gün iki vardiya çalışan bir metal işleme fabrikası düşünün.
Sonuç şöyle görünebilir:
|
Gösterge |
Gündüz Vardiyası |
Gece Vardiyası |
|
Saat başına çıktı |
100 adet |
70–80 adet |
|
Araç değişiklikleri |
2 |
3 |
|
Planlanmamış kesinti |
15 dakika |
40 dakika |
|
Hurda oranı |
%1 |
%3 |
|
Parametre ayarı |
Hemen |
Gecikmiş |
|
Sorun giderme |
Mühendis destekli |
Operatör tabanlı |
Makine değişmedi ama çıktı değişti.
Dolayısıyla asıl soru şu değil:
"Hangi vardiya daha çok çalışıyor?"
Daha iyi soru şu:
"Her iki vardiya da aynı bilgiye, karar verme yeteneğine ve sorun giderme desteğine sahip mi?"
Talaşlı imalatta takımın durumunun üretkenlik üzerinde doğrudan etkisi vardır.
Daire testere makinelerinde ve şerit testere makinelerinde testere bıçakları çalışma sırasında yavaş yavaş aşınır.
Takım aşınması arttıkça:
Gündüz vardiyası operatörü bu değişiklikleri fark edebilir ve derhal bir mühendisle iletişime geçebilir.
Mühendis şunları belirleyebilir:
Alet tamamen aşınmamıştır. İlerleme hızı çok yüksek.
Mühendis daha sonra ilerleme hızını ayarlayabilir ve üretime devam edebilir.
Ancak mühendislik desteği olmadan bir gece vardiyası operatörü iki uç karardan birini verebilir.
Operatör anormal bir kesme sesi duyar ve hemen bıçağı değiştirir.
Sonuç:
Bıçağın hâlâ kullanılabilir ömrü vardır ancak zamanından önce atılır.
Operatör şöyle düşünüyor:
"Hala kesebilir, o yüzden koşmaya devam edelim."
Bu sonuçta şunlarla sonuçlanabilir:
Öyleyse,takım değişimi tamamen operatörün sezgisine bağlı olmamalıdır.
Daha iyi bir yaklaşım, veriye dayalı takım ömrü yönetimi oluşturmaktır.
Örneğin:
Tek bıçak → Kesim sayısı → Kesme süresi → Mil yükü → Kesme kalitesi → Değiştirme süresi
Yeterli veri toplandıktan sonra fabrika şunları belirleyebilir:
Operatörün bıçağın değiştirilmesi gerektiğini düşünmesi yerine bıçağın değiştirilmesi gerektiğinde.
Otomatik metal kesme ekipmanları için iş mili yükü değerli bir proses sinyalidir.
Normal üretim sırasında iş mili yükünün sabit kaldığını varsayalım.
Aniden kalıp değişir:
Normal → Normal → Keskin artış → Sürekli dalgalanma
Bu şunları gösterebilir:
Gün içerisinde bir mühendis sorunu hızlı bir şekilde tespit edebilir.
Geceleri kimse verileri izlemezse makine birkaç saat daha çalışmaya devam edebilir.
Maliyet artık sadece yedek bıçağın fiyatı değil.
Şunlara dönüşebilir:
Takım maliyeti + arıza süresi + hurda maliyeti + işçilik maliyeti + teslimat gecikmesi
Bu nedenle fabrika yöneticileri için önemli bir soru şudur:
Makinenin veri üretmesi yeterli değildir. Bu veriler gerçekten üretim kararları vermek için kullanılıyor mu?
Bu, üretimde en çok gözden kaçan sorunlardan biridir.
Bir makine anormal davrandığında operatör çeşitli olasılıklarla karşı karşıya kalabilir.
Bu mu:
Açık standartlar olmadığında operatörün deneyime güvenmesi gerekir.
Normal kesme çevriminin şöyle olduğunu varsayalım:
Parça başına 30 saniye
Ama birdenbire şöyle oluyor:
Parça başına 40 saniye
Ne oldu?
Makinenin verimliliği azalıyor mu?
Yoksa malzeme mi değişti?
Geçmiş veriler olmadan operatörün bunu bilmesi zordur.
Operatör şunları fark edebilir:
Peki ne yapılmalı?
Besleme hızı ayarlansın mı?
Veya:
Bıçağı kontrol ettin mi?
Veya:
Sıkıştırma sistemini kontrol ettiniz mi?
Veya:
Makine durdurulup bakımla iletişime geçilsin mi?
Gece vardiyasında üretimin gerçek riski budur:
Sorun kimsenin makineyi çalıştıramaması değil. Sorun, operatörün doğru kararı vermesine yardımcı olacak kimsenin bulunmamasıdır.
Bir fabrika bir MES veya makine verisi toplama sistemi uyguladıysa, bu sistem potansiyel olarak büyük miktarda vardiya düzeyinde bilgi sağlayabilir.
Örneğin:
Örneğin:
Örneğin:
İçermek:
Bu veriler kritik bir soruyu yanıtlamaya yardımcı olabilir:
“Makinemiz gerçekten tasarlanan üretim kapasitesine ulaşıyor mu?”
"Gizle", MES sisteminin kasıtlı olarak verileri tahrif ettiği anlamına gelmez.
Asıl mesele şu:
Bir sistem size ne olduğunu söyleyebilir ancak bunun neden olduğunu söylemeyebilir.
Örneğin bir MES sistemi şunları gösterebilir:
Gece vardiyasında makine kullanımı: %82
Ancak size şunu söylemeyebilir:
Kayıp zamanın %8'i, operatörlerin bir mühendisin kesme parametrelerini onaylamasını beklemesinden kaynaklandı.
Şunları gösterebilir:
Gece vardiyası çıkışı: 780 parça
Ancak şunu göstermeyebilir:
Kesim kalitesi dengesiz hale geldiğinden 50 parçanın yeniden işlenmesi gerekiyordu.
Şunları gösterebilir:
Üç takım değişikliği
Ancak şunu açıklayamayabilir:
Değiştirmelerden biri normal takım ömrünün tamamlanmasıydı, biri operatörün yanlış kararıydı ve diğeri ise gecikmiş parametre ayarlamasından kaynaklanıyordu.
Öyleyse:
Veriler size ne olduğunu anlatır. Yönetim süreçleri, bunun neden olduğunu anlayıp anlayamayacağınızı belirler.
Bir fabrika %30'luk verimlilik farkının gerçek nedenini belirlemek istiyorsa en azından aşağıdaki göstergeleri karşılaştırmalıdır.
Yalnızca toplam günlük çıktıyı karşılaştırmayın.
Daha iyi bir gösterge:
Makine saati başına çıktı
Bu size makinenin kullanılabilir çalışma süresi boyunca gerçekte ne kadar üretim ürettiğini gösterir.
Karşılaştırmak:
Ortalama gündüz vardiyası döngü süresi ve ortalama gece vardiyası döngü süresi
Sadece gece vardiyası olsa bileParça başına 5 saniye daha yavaşYüzlerce veya binlerce parçadan sonra fark önemli hale gelebilir.
Karşılaştırmak:
1.000 parça başına kaç bıçak tüketilir?
Gece vardiyasında takım tüketimi önemli ölçüde yüksekse sorun aşağıdakileri içerebilir:
Fabrikanın 1000 adet ürettiğini varsayalım.
Gündüz vardiyası:
10 kusurlu parça
Gece vardiyası:
30 kusurlu parça
Fark tek vardiyada sadece 20 parçadır.
Ancak bir ay boyunca maliyet önemli hale gelebilir.
Bu, birçok fabrika için en önemli göstergelerden biridir.
Çünkü:
Bir dakikalık makine kesintisi yalnızca bir dakikalık üretim kaybı anlamına gelmez.
Ayrıca şunları da etkileyebilir:
Fabrikalar gece vardiyasında üretkenliğin daha düşük olduğunu keşfettiklerinde ilk tepki genellikle şöyle olur:
"Gece vardiyası operatörlerini daha iyi eğitmemiz gerekiyor."
Eğitim önemlidir ancak tam çözüm değildir.
Daha etkili bir yaklaşım aşağıdakileri içerir.
Mühendislik deneyimini şuna dönüştürün:
Amaç, gece vardiyası operatörlerinin tahmin yürütmek zorunda kalmamasını sağlamaktır.
Farklı malzemeler, boyutlar ve alet türleri için şunları tanımlayın:
Daha sonra operatörün kararı şu şekilde değişir:
"Bunu ayarlamamız gerektiğini düşünüyorum."
ile:
“Standartlara göre bu doğru bir ayardır.”
Örneğin:
Seviye 1: Operatör halleder
↓
Seviye 2: Takım lideri onaylar
↓
Seviye 3: Mühendis uzaktan destek sağlar
↓
Seviye 4: Bakım müdahalesi
Bu iki aşırı durumu önler:
Küçük bir sorun nedeniyle makineyi durduruyorum.
Veya:
Ciddi bir soruna rağmen koşmaya devam ediyorum.
Geleceğin akıllı kesme makineleri aşağıdakileri basitçe göstermemelidir:
Hata 102
Aşağıdakiler gibi daha yararlı rehberlik sağlamalıdırlar:
İş mili yükü normal aralığın üzerindedir. Lütfen takım aşınmasını kontrol edin veya ilerleme hızını azaltın.
Başka bir deyişle:
Makine yalnızca veri toplamamalı. Operatörlerin verileri anlamalarına yardımcı olmalıdır.
Asıl amaç gece vardiyasını vermektir:
Karar verme yetenekleri gün içinde mevcut olanlara yakındır.
Bu şunları gerektirir:
Nihai hedef şu değildir:
"Gece vardiyası operatörlerinden daha deneyimli olmalarını isteyin."
Bu:
"Sıradan operatörlerin deneyimli mühendislerin kararlarına daha yakın kararlar almasına yardımcı olmak için sistemleri ve verileri kullanın."
Otomasyon ve akıllı üretimin gerçek değer yarattığı yer burasıdır.
Bir takım tezgahı satın alırken üreticiler genellikle aşağıdakilere odaklanır:
Bunların hepsi önemlidir.
Ancak yüksek hacimli üretim için gözden kaçması kolay başka bir ölçüm daha var:
Makine 24 saatlik üretim boyunca istikrarlı çıktıyı koruyabilir mi?
Gündüz vardiyası saatte 100 parça üretirken gece vardiyası saatte sadece 70 parça üretiyorsa makine teknolojik olarak gelişmiş olabilir ancak potansiyeli tam olarak verimliliğe dönüşmemiştir.
Bu nedenle, modern bir metal kesme makinesini değerlendirmek yalnızca şu soruları sormaktan ibaret olmamalıdır:
“Doğru şekilde kesebilir mi?”
Şunu da sormalı:
"Farklı operatörler ve farklı vardiyalar tutarlı bir şekilde doğru, verimli ve güvenilir şekilde kesim yapabilir mi?"
Gerçekten yetenekli bir makinenin tam performansını sunması için deneyimli bir operatöre bağlı olmaması gerekir.
Standardizasyon, otomasyon ve veriye dayalı üretim yoluyla makine performansının bireysel operatörlere ve vardiya farklılıklarına daha az bağımlı hale gelmesi gerekiyor.
Akıllı üretimin nihai olarak çözmesi gereken şey budur.
İlgili kişi: Mr. Henry
Tel: +86-18101486180