Metal dairesel testere makinesi satın alırken, alıcılar genellikle kesme hızı, doğruluk, otomasyon seviyesi ve makine fiyatına odaklanır.
Ancak, yüksek hacimli metal kesme işlemleri için başka bir faktör üretim maliyetleri üzerinde önemli bir etkiye sahip olabilir:
Her ham çubuğun sonunda ne kadar malzeme kalır?
Tek bir çubuğa bakıldığında sadece birkaç düzine milimetrelik bir fark önemsiz görünebilir. Ancak bir fabrika her gün yüzlerce çubuğu işlediğinde, biriken malzeme kaybı önemli hale gelebilir.
Bu nedenle, iki eksenli ve üç eksenli metal dairesel testere makineleri arasındaki karşılaştırma sadece makine konfigürasyonu veya satın alma fiyatıyla sınırlı kalmamalıdır. Daha önemli soru şudur:
Makine konfigürasyonu kalan uzunluğu, malzeme kullanımını ve uzun vadeli işletme maliyetlerini nasıl etkiler?
Bu makale, besleme yapısı, sıkıştırma konfigürasyonu, kalan kontrolü, malzeme kullanımı ve ekipman geri ödemesi açısından iki yaklaşımı karşılaştırmaktadır.
"İki eksenli" ve "üç eksenli"nin kesin tanımı, makine üreticisine ve makine mimarisine bağlı olarak değişebilir.
Otomatik metal dairesel testere makineleri için, ana fonksiyonlar normalde şunları içerir:
Tipik bir otomatik besleme sistemi, iş parçasını testereye doğru hareket ettirmek için servo tahrikli bir besleme mekanizması ve bir malzeme kelepçesi kullanır.
Ancak, ham malzeme kısaldıkça, besleme kelepçesi sonunda kalan malzemeyi etkili bir şekilde kavrayamayacağı bir noktaya ulaşır.
Bu pratik bir sınırlama oluşturur:
Makine hala kullanılabilir malzeme bulundurabilir, ancak kalan çubuk standart besleme sisteminin işlemeye devam etmesi için çok kısa olabilir.
Üç eksenli konfigürasyonlar, makine tasarımına bağlı olarak ek bir kontrollü hareket veya sıkıştırma fonksiyonu ekleyebilir. Bazı konfigürasyonlarda, üçüncü bir kelepçe veya artık malzeme işleme mekanizması, standart besleme kelepçesinin artık yapamadığı durumlarda makinenin malzemeyi beslemeye devam etmesini sağlar.
Bu nedenle, gerçek soru sadece şudur:
"Makinede üç eksen var mı?"
Şudur:
"Üçüncü eksen ne ek işlev sağlıyor ve gerçekten kullanılamayan artık malzemeyi azaltıyor mu?"
Geleneksel bir otomatik besleme sisteminde, ham çubuk besleme kelepçesi tarafından tutulur ve her kesme döngüsü için ileri doğru hareket ettirilir.
Süreç şu şekilde basitleştirilebilir:
Ham Çubuk → Besleme Kelepçesi → Besleme → Sıkıştırma → Kesme → Yeniden Besleme → Kesme → Son Kalan
Sorun son aşamada ortaya çıkar.
Kalan çubuk çok kısaldığında, besleme kelepçesinin güvenli bir kavrama sağlaması için belirli bir miktar malzemeye ihtiyacı vardır.
Kalan uzunluk bu pratik sıkıştırma gereksiniminin altına düştüğünde, makine malzemeyi beslemeyi durdurabilir.
Kalan bölüm daha sonra hurda veya artık malzeme haline gelir.
Makine tasarımına bağlı olarak, otomatik dairesel testere makineleri için yayınlanan özellikler yaklaşık 65-80 mm veya daha fazla kalan uzunluklar gösterebilir. Ancak, bu değerler evrensel değildir ve her zaman belirli makine konfigürasyonu ve kesme koşullarına karşı kontrol edilmelidir.
Bu, alıcıların makineleri yalnızca genel bir "kuyruk uzunluğu" numarasına göre karşılaştırmaması gerektiği anlamına gelir.
Üç eksenli bir konfigürasyonun temel avantajı sadece ek bir eksene sahip olmak değildir.
Ekonomik değeri, ek hareket veya sıkıştırma mekanizmasının makineye ne yapmasına izin verdiğinden gelir.
Örneğin, ek bir artık malzeme kelepçesi ile donatılmış bir makine, ham çubuğun daha kısa kalan bölümünü kavrayıp besleyebilir.
Basitleştirilmiş bir karşılaştırma düşünün:
Kalan: yaklaşık 70 mm + α
Kalan: yaklaşık 20 mm + α
Gerçek rakamlar makine yapısına, malzeme boyutuna, kesme uzunluğuna ve sıkıştırma konfigürasyonuna bağlıdır.
Ancak prensip basittir:
Ek sıkıştırma sistemi, ham çubuğun daha fazlasının bitmiş ürünlere dönüştürülmesine izin verirse, makine malzeme kaybını azaltabilir.
Üç eksenli bir makinenin daha yüksek ilk satın alma fiyatının ötesinde değer yaratabileceği yer burasıdır.
Pratik bir örnek kullanalım.
Fabrikanın kestiğini varsayalım:
Yuvarlak Çelik Çubuk: Ø60 mm
6.000 mm
500 mm
Bu basitleştirilmiş örnek için, yalnızca son kalan uzunluk farkına odaklanacağız ve testere ağzı ve uç kesimi gibi diğer kayıpları geçici olarak hariç tutacağız.
Son kalanın şu olduğunu varsayalım:
70 mm
Bu kalana ilişkin teorik malzeme kullanımı şudur:
*100%
≈ 98.83%
Son kalanın şu olduğunu varsayalım:
20 mm
İlgili kullanım şudur:
*100%
≈ 99.67%
Fark yaklaşık olarak şudur:
0.84 yüzde puanı.
Bu küçük görünebilir.
Ancak, kalanı kilogramlara ve yıllık malzeme maliyetlerine dönüştürdüğümüzde ekonomik etki çok daha net hale gelir.
Ø60 mm'lik bir çelik çubuk için kesit alanı şudur:
A=![]()
Bu nedenle:
A=![]()
≈ 2.827 mm²
Yaklaşık olarak şu çelik yoğunluğunu kullanarak:
7.85 g/cm³
Ø60 mm'lik çelik çubuğun teorik ağırlığı yaklaşık olarak şudur:
22.2 kg/m
70 mm'lik bir kalan için:
22.2x 0.07
≈ 1.55 kg
20 mm'lik bir kalan için:
22.2x 0.02
≈ 0.44 kg
1.55-0.44
≈ 1.11 kg
Başka bir deyişle:
Bu örnekte, 70 mm'lik bir kalan ile 20 mm'lik bir kalan arasındaki fark, 6 metrelik bir çubuk başına yaklaşık 1.11 kg çelik anlamına gelir.
Şimdi fabrikanın işlediğini varsayalım:
Günde 100 ham çubuk
Teorik malzeme tasarrufu şudur:
1.11 x 100
≈ 111 kg/gün
Varsayarak:
Ayda 22 iş günü
aylık tasarruf şudur:
111 x 22
≈ 2.442 kg/ay
veya yaklaşık olarak:
2.44 ton/ay
12 ay boyunca:
2442 x 12
≈ 29.3 ton/yıl
Son kalan uzunlukta 50 mm'lik bir fark artık şudur:
Yılda yaklaşık 29 ton teorik malzeme tasarrufu.
Bu, kalan kontrolünün yüksek hacimli kesme işlemlerinde neden önemli bir ekonomik faktör haline gelebileceğini göstermektedir.
Bu, satın alma yöneticileri ve fabrika sahipleri için en önemli sorudur.
Varsayalım:
40.000 USD
50.000 USD
Ek yatırım:
10.000 USD
Şimdi çelik malzeme maliyetinin şu olduğunu varsayalım:
800 USD/ton
Önceki örneğe dayanarak:
Yıllık malzeme tasarrufu ≈ 29.3 ton
Bu nedenle:
29.3 x 800
≈ 23.440 USD/yıl
Teorik geri ödeme süresi şudur:
10000÷23440
≈ 0.43 yıl
veya yaklaşık olarak:
5 ay
Bu varsayımlar altında, yalnızca malzeme tasarrufu, ek ekipman yatırımını kabaca beş ayda teorik olarak karşılayabilir.
Bu hesaplamayı evrensel bir sonuç olarak ele almamak önemlidir.
Gerçek geri ödeme süresi fabrikadan fabrikaya çok farklı olabilir.
Birkaç değişken dikkate alınmalıdır.
Bir fabrika günde yalnızca 10 çubuk işlerse, malzeme tasarrufu nispeten küçük olacaktır.
Günde 100-200 çubuk işlerse, kalan uzunluk farkı çok daha önemli hale gelebilir.
Malzeme maliyeti ne kadar yüksek olursa, kalan malzemeyi azaltmanın ekonomik değeri o kadar büyük olur.
Örneğin, ekonomik etki özellikle işlenirken önemli olabilir:
70 mm'lik bir kalan mutlaka %100 israf değildir.
Fabrika kısa kalanları toplayıp daha küçük bileşenler için kullanabilirse, ekonomik kayıpları daha düşük olabilir.
Bu nedenle, gerçekçi bir hesaplama şunları ayırt etmelidir:
Kullanılamayan Kalan
ve
Yeniden Kullanılabilir Kalan
Malzeme kullanımı yalnızca kalan uzunluğa göre belirlenmez.
Tam bir hesaplama şunları da dikkate almalıdır:
Bu nedenle:
Malzeme Kullanımı=
x 100%
yalnızca şunu hesaplamaktan daha anlamlıdır:
1-![]()
Yalnızca eksen sayısına dayalı evrensel bir cevap yoktur.
Farklı üretim ortamlarının farklı öncelikleri vardır.
| Üretim Senaryosu | Anahtar Hususlar |
|---|---|
| Düşük hacimli üretim | İlk makine yatırımı |
| Yüksek hacimli karbon çeliği kesimi | Verimlilik + kalan kontrolü |
| Yüksek değerli alaşımlı malzemeler | Malzeme kullanımı |
| Sürekli seri üretim | Otomasyon + çevrim süresi + kalan |
| Karışık boyutlu üretim | Besleme esnekliği |
| Otomatik üretim hatları | Çoklu kelepçe sistemi + malzeme taşıma |
Düşük hacimli bir operasyon için, birkaç düzine milimetrelik kalanı azaltmak için önemli bir prim ödemek nispeten uzun bir geri ödeme süresiyle sonuçlanabilir.
Ancak, pahalı malzemeler işleyen yüksek hacimli bir operasyon için, aynı yatırım çok farklı bir ekonomik etkiye sahip olabilir.
Dairesel testere makinesi tedarikçilerinden fiyat teklifi isterken, alıcılar tek bir spesifikasyonun ötesine geçmelidir.
Sadece şunu sormak yerine:
"Kalan uzunluk nedir?"
tedarikçiye aşağıdaki soruları sorun.
Örneğin:
70 mm + α
veya:
20 mm + α
Spesifikasyonun arkasındaki koşulları sorun:
Bu özellikle önemlidir.
Bir tedarikçi çok kısa bir kalan uzunluğu teklif edebilir, ancak ilgili artık malzeme kelepçesi isteğe bağlı bir konfigürasyon olabilir.
Bu nedenle, alıcılar şunları doğrulamalıdır:
Teklif edilen kalan uzunluk standart makine konfigürasyonuna mı yoksa ek bir seçeneğe mi dayanıyor?
Otomatik üretim için malzeme ayırma da önemlidir.
İdeal olarak, sistem şunları ayırt edebilmelidir:
Bitmiş Parçalar → Kalanlar → Hurda
Bu, manuel müdahaleyi azaltır ve sürekli üretimi yönetmeyi kolaylaştırır.
Sadece şunu karşılaştırmak yerine:
İki Eksenli vs. Üç Eksenli
bir fabrika şunu değerlendirmelidir:
Nitelikli bir bitmiş parça üretmek için aslında ne kadar ham malzeme tüketiliyor?
Örneğin, her iki makine de işleyebilir:
Ø60 * 500 mm
ve 6 metrelik bir çubuktan aynı sayıda bitmiş parça üretebilir.
Ancak, bir makine 70 mm kalan bırakırken diğeri yalnızca 20 mm bırakırsa, üretim çıktıları aynı olsa bile iki makinenin farklı malzeme tüketimi vardır.
Bu nedenle:
yalnızca makine fiyatından daha kullanışlı olabilir.
Amaç sadece en düşük fiyata bir makine satın almak değildir.
Amaç, gerekli sayıda nitelikli parçayı en düşük sürdürülebilir toplam maliyetle üretmektir.
Fabrikalar, kalan azaltma konfigürasyonunun ekonomik olarak haklı olup olmadığını tahmin etmek için aşağıdaki formülü kullanabilir:
Geri Ödeme = ![]()
Burada:
Yıllık malzeme maliyeti tasarrufları = Her parça için azaltılan artık malzeme ağırlığı * Her parça için azaltılan artık malzeme ağırlığı * Çalışma günleri * Malzeme birim fiyatı
Örneğin:
Ek yatırım:10.000 USD
Malzeme tasarrufu:1.11 kg/çubuk
Günlük tüketim:100 çubuk
Çalışma günleri:22 gün/ay
Malzeme fiyatı:800 USD/ton
Teorik yıllık tasarruf yaklaşık olarak şudur:
23.440 USD
Bu nedenle:
Geri Ödeme ≈ 0.43 yıl
veya yaklaşık olarak:
5 ay
Yine, bu garantili bir getiri yerine açıklayıcı bir hesaplamadır.
İki eksenli ve üç eksenli dairesel testere makineleri arasındaki fark, basit bir eksen sayısı karşılaştırmasına indirgenmemelidir.
Daha anlamlı bir değerlendirme şu zinciri izler:
Besleme Yöntemi
↓
Sıkıştırma Konfigürasyonu
↓
Minimum Sıkıştırma Uzunluğu
↓
Son Kalan Uzunluk
↓
Çubuk Başına Malzeme Tüketimi
↓
Günlük Malzeme Tüketimi
↓
Yıllık Malzeme Maliyeti
↓
Ekipman Geri Ödeme Süresi
Düşük hacimli uygulamalar ve nispeten ucuz malzemeler için, ilk makine yatırımı daha önemli bir husus olabilir.
Pahalı malzemeler içeren yüksek hacimli uygulamalar için, kalan azaltma ve malzeme kullanımı, makinenin toplam ekonomik değerinin önemli bileşenleri haline gelebilir.
Bu nedenle, otomatik bir metal dairesel testere makinesini değerlendirirken, yalnızca şunu sormayın:
"Makinede kaç eksen var?"
Daha iyi bir soru şudur:
"Malzeme boyutum, kesme uzunluğum, ham çubuk uzunluğum ve üretim hacmim için, her ham çubuğun ne kadarı aslında bitmiş ürünlere dönüştürülebilir?"
Bu, makine konfigürasyonunu üretim ekonomisiyle nihayetinde bağlayan sayıdır.
Fiyat tekliflerini karşılaştırmadan önce, alıcılar aşağıdaki bilgileri talep edebilir:
Bu rakamlarla, alıcılar yalnızca şunu karşılaştırmanın ötesine geçebilir:makine fiyatlarıve bunun yerine daha önemli soruyu değerlendirebilir:
Her bitmiş parçanın üretiminin toplam maliyeti nedir?
Yüksek hacimli metal kesme işlemleri için, bu hesaplama ekipman seçimi ve yatırım planlaması için çok daha net bir temel sağlayabilir.
İlgili kişi: Mr. Henry
Tel: +86-18101486180