Κατά την αγορά μιας μεταλλικής πριονωτής μηχανής, οι αγοραστές συνήθως εστιάζουν στην ταχύτητα κοπής, την ακρίβεια, το επίπεδο αυτοματισμού και την τιμή της μηχανής.
Ωστόσο, για εργασίες κοπής μετάλλων υψηλού όγκου, ένας άλλος παράγοντας μπορεί να έχει σημαντικό αντίκτυπο στο κόστος παραγωγής:
Πόσο υλικό απομένει στο τέλος κάθε ακατέργαστης ράβδου;
Μια διαφορά μόλις μερικών δεκάδων χιλιοστών μπορεί να φαίνεται ασήμαντη όταν κοιτάζουμε μια μεμονωμένη ράβδο. Αλλά όταν ένα εργοστάσιο επεξεργάζεται εκατοντάδες ράβδους κάθε μέρα, η συσσωρευμένη απώλεια υλικού μπορεί να γίνει σημαντική.
Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο η σύγκριση μεταξύ πριονωτών μηχανών μετάλλων δύο αξόνων και τριών αξόνων δεν πρέπει να περιορίζεται στη διαμόρφωση της μηχανής ή στην τιμή αγοράς. Το πιο σημαντικό ερώτημα είναι:
Πώς η διαμόρφωση της μηχανής επηρεάζει το μήκος υπολείμματος, την αξιοποίηση του υλικού και το μακροπρόθεσμο λειτουργικό κόστος;
Αυτό το άρθρο συγκρίνει τις δύο προσεγγίσεις από την οπτική γωνία της δομής τροφοδοσίας, της διαμόρφωσης σύσφιξης, του ελέγχου υπολείμματος, της αξιοποίησης του υλικού και της απόσβεσης του εξοπλισμού.
Ο ακριβής ορισμός των "δύο αξόνων" και "τριών αξόνων" μπορεί να διαφέρει ανάλογα με τον κατασκευαστή της μηχανής και την αρχιτεκτονική της μηχανής.
Για αυτόματες μεταλλικές πριονωτές μηχανές, οι κύριες λειτουργίες συνήθως περιλαμβάνουν:
Ένα τυπικό αυτόματο σύστημα τροφοδοσίας χρησιμοποιεί έναν μηχανισμό τροφοδοσίας με σερβοκινητήρα και μια σύσφιξη υλικού για να μετακινήσει το τεμάχιο προς το πριόνι.
Καθώς η πρώτη ύλη γίνεται μικρότερη, ωστόσο, η σύσφιξη τροφοδοσίας φτάνει τελικά σε ένα σημείο όπου δεν μπορεί πλέον να συγκρατήσει αποτελεσματικά το υλικό που απομένει.
Αυτό δημιουργεί έναν πρακτικό περιορισμό:
Η μηχανή μπορεί να έχει ακόμα διαθέσιμο υλικό, αλλά η ράβδος που απομένει μπορεί να είναι πολύ μικρή για το τυπικό σύστημα τροφοδοσίας ώστε να συνεχίσει την επεξεργασία της.
Οι διαμορφώσεις τριών αξόνων μπορεί να προσθέτουν μια επιπλέον ελεγχόμενη κίνηση ή λειτουργία σύσφιξης, ανάλογα με το σχεδιασμό της μηχανής. Σε ορισμένες διαμορφώσεις, μια τρίτη σύσφιξη ή ένας μηχανισμός χειρισμού υπολειμματικού υλικού επιτρέπει στη μηχανή να συνεχίσει να τροφοδοτεί το υλικό όταν η τυπική σύσφιξη τροφοδοσίας δεν μπορεί πλέον να το κάνει.
Επομένως, το πραγματικό ερώτημα δεν είναι απλώς:
"Έχει η μηχανή τρεις άξονες;"
Είναι:
"Τι επιπλέον λειτουργία παρέχει ο τρίτος άξονας και μειώνει πραγματικά το μη χρησιμοποιήσιμο υπολειμματικό υλικό;"
Σε ένα συμβατικό αυτόματο σύστημα τροφοδοσίας, η ακατέργαστη ράβδος συγκρατείται από τη σύσφιξη τροφοδοσίας και κινείται προς τα εμπρός για κάθε κύκλο κοπής.
Η διαδικασία μπορεί να απλοποιηθεί ως εξής:
Ακατέργαστη ράβδος → Σύσφιξη τροφοδοσίας → Τροφοδοσία → Σύσφιξη → Κοπή → Επανατροφοδοσία → Κοπή → Τελικό υπόλειμμα
Το πρόβλημα εμφανίζεται στο τελικό στάδιο.
Όταν η ράβδος που απομένει γίνεται πολύ μικρή, η σύσφιξη τροφοδοσίας χρειάζεται μια ορισμένη ποσότητα υλικού για να διατηρήσει μια ασφαλή λαβή.
Μόλις το μήκος που απομένει πέσει κάτω από αυτήν την πρακτική απαίτηση σύσφιξης, η μηχανή μπορεί να σταματήσει να τροφοδοτεί το υλικό.
Το υπόλοιπο τμήμα γίνεται τότε παλιοσίδερα ή υπολειμματικό υλικό.
Ανάλογα με το σχεδιασμό της μηχανής, οι δημοσιευμένες προδιαγραφές για αυτόματες πριονωτές μηχανές μπορούν να δείχνουν μήκη υπολείμματος στην περιοχή περίπου 65-80 mm ή περισσότερο. Ωστόσο, αυτές οι τιμές δεν είναι καθολικές και θα πρέπει πάντα να ελέγχονται σε σχέση με τη συγκεκριμένη διαμόρφωση της μηχανής και τις συνθήκες κοπής.
Αυτό σημαίνει ότι οι αγοραστές δεν πρέπει να συγκρίνουν μηχανές με βάση έναν γενικό αριθμό "μήκους ουράς" μόνο.
Το κύριο πλεονέκτημα μιας διαμόρφωσης τριών αξόνων δεν είναι απλώς η ύπαρξη ενός επιπλέον άξονα.
Η οικονομική του αξία προέρχεται από το τι επιτρέπει αυτή η επιπλέον κίνηση ή ο μηχανισμός σύσφιξης στη μηχανή να κάνει.
Για παράδειγμα, μια μηχανή εξοπλισμένη με μια επιπλέον σύσφιξη υπολειμματικού υλικού μπορεί να είναι σε θέση να συγκρατήσει και να τροφοδοτήσει ένα μικρότερο τμήμα της ακατέργαστης ράβδου που απομένει.
Εξετάστε μια απλοποιημένη σύγκριση:
Υπόλειμμα: περίπου 70 mm + α
Υπόλειμμα: περίπου 20 mm + α
Οι πραγματικές τιμές εξαρτώνται από τη δομή της μηχανής, το μέγεθος του υλικού, το μήκος κοπής και τη διαμόρφωση σύσφιξης.
Αλλά η αρχή είναι απλή:
Εάν το επιπλέον σύστημα σύσφιξης επιτρέπει την μετατροπή περισσότερης ακατέργαστης ράβδου σε τελικά προϊόντα, η μηχανή μπορεί να μειώσει την απώλεια υλικού.
Εδώ είναι που μια μηχανή τριών αξόνων μπορεί να δημιουργήσει αξία πέρα από την υψηλότερη αρχική τιμή αγοράς της.
Ας χρησιμοποιήσουμε ένα πρακτικό παράδειγμα.
Ας υποθέσουμε ότι το εργοστάσιο κόβει:
Στρογγυλή χαλύβδινη ράβδος: Ø60 mm
6.000 mm
500 mm
Για αυτό το απλοποιημένο παράδειγμα, θα εστιάσουμε μόνο στη διαφορά στο τελικό μήκος υπολείμματος και θα αποκλείσουμε προσωρινά άλλες απώλειες όπως το πάχος του πριονιού και το τελείωμα των άκρων.
Ας υποθέσουμε ότι το τελικό υπόλειμμα είναι:
70 mm
Η θεωρητική αξιοποίηση υλικού που σχετίζεται με αυτό το υπόλειμμα είναι:
*100%
≈ 98,83%
Ας υποθέσουμε ότι το τελικό υπόλειμμα είναι:
20 mm
Η αντίστοιχη αξιοποίηση είναι:
*100%
≈ 99,67%
Η διαφορά είναι περίπου:
0,84 ποσοστιαίες μονάδες.
Αυτό μπορεί να φαίνεται μικρό.
Αλλά ο οικονομικός αντίκτυπος γίνεται πολύ πιο σαφής όταν μετατρέπουμε το υπόλειμμα σε κιλά και ετήσια κόστη υλικού.
Για μια χαλύβδινη ράβδο Ø60 mm, η διατομή είναι:
Α=![]()
Επομένως:
Α=![]()
≈ 2.827 mm²
Χρησιμοποιώντας μια πυκνότητα χάλυβα περίπου:
7,85 g/cm³
το θεωρητικό βάρος της χαλύβδινης ράβδου Ø60 mm είναι περίπου:
22,2 kg/m
Για υπόλειμμα 70 mm:
22,2x 0,07
≈ 1,55 kg
Για υπόλειμμα 20 mm:
22,2x 0,02
≈ 0,44 kg
1,55-0,44
≈ 1,11 kg
Με άλλα λόγια:
Η διαφορά μεταξύ ενός υπολείμματος 70 mm και ενός υπολείμματος 20 mm αντιπροσωπεύει περίπου 1,11 kg χάλυβα ανά ράβδο 6 μέτρων σε αυτό το παράδειγμα.
Ας υποθέσουμε τώρα ότι το εργοστάσιο επεξεργάζεται:
100 ακατέργαστες ράβδοι την ημέρα
Η θεωρητική εξοικονόμηση υλικού γίνεται:
1,11 x 100
≈ 111 kg/ημέρα
Υποθέτοντας:
22 εργάσιμες ημέρες/μήνα
η μηνιαία εξοικονόμηση γίνεται:
111 x 22
≈ 2.442 kg/μήνα
ή περίπου:
2,44 τόνοι/μήνα
Σε 12 μήνες:
2442 x 12
≈ 29,3 τόνοι/έτος
Μια διαφορά 50 mm στο τελικό μήκος υπολείμματος έχει γίνει τώρα:
Περίπου 29 τόνοι θεωρητικής εξοικονόμησης υλικού ετησίως.
Αυτό δείχνει γιατί ο έλεγχος υπολείμματος μπορεί να γίνει ένας σημαντικός οικονομικός παράγοντας σε εργασίες κοπής υψηλού όγκου.
Αυτό είναι το ερώτημα που έχει μεγαλύτερη σημασία για τους διευθυντές αγορών και τους ιδιοκτήτες εργοστασίων.
Ας υποθέσουμε:
40.000 USD
50.000 USD
Επιπλέον επένδυση:
10.000 USD
Ας υποθέσουμε τώρα ότι το κόστος υλικού χάλυβα είναι:
800 USD/τόνο
Με βάση το προηγούμενο παράδειγμα:
Ετήσια εξοικονόμηση υλικού ≈ 29,3 τόνοι
Επομένως:
29,3 x 800
≈ 23.440 USD/έτος
Η θεωρητική περίοδος απόσβεσης είναι:
10000÷23440
≈ 0,43 έτος
ή περίπου:
5 μήνες
Υπό αυτές τις υποθέσεις, μόνο η εξοικονόμηση υλικού θα μπορούσε θεωρητικά να καλύψει την επιπλέον επένδυση εξοπλισμού σε περίπου πέντε μήνες.
Είναι σημαντικό να μην αντιμετωπίζεται αυτός ο υπολογισμός ως καθολικό αποτέλεσμα.
Η πραγματική περίοδος απόσβεσης μπορεί να διαφέρει πολύ από το ένα εργοστάσιο στο άλλο.
Πρέπει να ληφθούν υπόψη διάφορες μεταβλητές.
Εάν ένα εργοστάσιο επεξεργάζεται μόνο 10 ράβδους την ημέρα, η εξοικονόμηση υλικού θα είναι σχετικά μικρή.
Εάν επεξεργάζεται 100-200 ράβδους την ημέρα, η διαφορά στο μήκος υπολείμματος μπορεί να γίνει πολύ πιο σημαντική.
Όσο υψηλότερο είναι το κόστος του υλικού, τόσο μεγαλύτερη είναι η οικονομική αξία της μείωσης του υπολειμματικού υλικού.
Για παράδειγμα, ο οικονομικός αντίκτυπος μπορεί να είναι ιδιαίτερα σημαντικός κατά την επεξεργασία:
Ένα υπόλειμμα 70 mm δεν είναι απαραίτητα 100% απόβλητο.
Εάν το εργοστάσιο μπορεί να συλλέξει μικρά υπολείμματα και να τα χρησιμοποιήσει για μικρότερα εξαρτήματα, η οικονομική τους απώλεια μπορεί να είναι χαμηλότερη.
Επομένως, ένας ρεαλιστικός υπολογισμός πρέπει να διακρίνει μεταξύ:
Μη χρησιμοποιήσιμο υπόλειμμα
και
Επαναχρησιμοποιήσιμο υπόλειμμα
Η αξιοποίηση του υλικού δεν καθορίζεται μόνο από το μήκος υπολείμματος.
Ένας πλήρης υπολογισμός πρέπει επίσης να λαμβάνει υπόψη:
Επομένως:
Αξιοποίηση υλικού=
x 100%
είναι πιο ουσιαστικό από τον απλό υπολογισμό:
1-![]()
Δεν υπάρχει καθολική απάντηση με βάση μόνο τον αριθμό των αξόνων.
Διαφορετικά περιβάλλοντα παραγωγής έχουν διαφορετικές προτεραιότητες.
| Σενάριο παραγωγής | Βασικές εκτιμήσεις |
|---|---|
| Παραγωγή χαμηλού όγκου | Αρχική επένδυση μηχανής |
| Κοπή χάλυβα υψηλού όγκου | Παραγωγικότητα + έλεγχος υπολείμματος |
| Υλικά κράματος υψηλής αξίας | Αξιοποίηση υλικού |
| Συνεχής μαζική παραγωγή | Αυτοματισμός + χρόνος κύκλου + υπόλειμμα |
| Παραγωγή μικτών μεγεθών | Ευελιξία τροφοδοσίας |
| Αυτοματοποιημένες γραμμές παραγωγής | Σύστημα πολλαπλών συσφίξεων + χειρισμός υλικού |
Για μια λειτουργία χαμηλού όγκου, η πληρωμή ενός σημαντικού πριμ για τη μείωση μερικών δεκάδων χιλιοστών υπολείμματος μπορεί να οδηγήσει σε μια σχετικά μεγάλη περίοδο απόσβεσης.
Για μια λειτουργία υψηλού όγκου που επεξεργάζεται ακριβά υλικά, ωστόσο, η ίδια επένδυση μπορεί να έχει πολύ διαφορετικό οικονομικό αντίκτυπο.
Κατά την υποβολή προσφορών από προμηθευτές πριονωτών μηχανών, οι αγοραστές πρέπει να υπερβαίνουν μια μεμονωμένη προδιαγραφή.
Αντί να ρωτάτε μόνο:
"Ποιο είναι το μήκος υπολείμματος;"
ρωτήστε τον προμηθευτή τις ακόλουθες ερωτήσεις.
Για παράδειγμα:
70 mm + α
ή:
20 mm + α
Ζητήστε τις συνθήκες πίσω από την προδιαγραφή:
Αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό.
Ένας προμηθευτής μπορεί να αναφέρει ένα πολύ μικρό μήκος υπολείμματος, αλλά η αντίστοιχη σύσφιξη υπολειμματικού υλικού μπορεί να είναι μια προαιρετική διαμόρφωση.
Επομένως, οι αγοραστές πρέπει να επιβεβαιώσουν:
Βασίζεται το αναφερόμενο μήκος υπολείμματος στην τυπική διαμόρφωση της μηχανής ή σε μια επιπλέον επιλογή;
Για αυτοματοποιημένη παραγωγή, ο διαχωρισμός υλικού είναι επίσης σημαντικός.
Ιδανικά, το σύστημα θα πρέπει να μπορεί να διακρίνει μεταξύ:
Τελικά εξαρτήματα → Υπολείμματα → Σκουπίδια
Αυτό μειώνει τη χειροκίνητη παρέμβαση και καθιστά τη συνεχή παραγωγή ευκολότερη στη διαχείριση.
Αντί να συγκρίνετε απλώς:
Δύο άξονες έναντι τριών αξόνων
ένα εργοστάσιο πρέπει να αξιολογήσει:
Πόσο ακατέργαστο υλικό καταναλώνεται πραγματικά για την παραγωγή ενός ειδικευμένου τελικού εξαρτήματος;
Για παράδειγμα, και οι δύο μηχανές μπορεί να επεξεργαστούν:
Ø60 * 500 mm
και να παράγουν τον ίδιο αριθμό τελικών εξαρτημάτων από μια ράβδο 6 μέτρων.
Ωστόσο, εάν μια μηχανή αφήνει ένα υπόλειμμα 70 mm ενώ η άλλη αφήνει μόνο 20 mm, οι δύο μηχανές έχουν διαφορετική κατανάλωση υλικού, ακόμη και αν η παραγωγή τους είναι ίδια.
Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο:
μπορεί να είναι πιο χρήσιμο από την τιμή της μηχανής μόνο.
Ο στόχος δεν είναι απλώς η αγορά μιας μηχανής στην χαμηλότερη τιμή.
Ο στόχος είναι η παραγωγή του απαιτούμενου αριθμού ειδικευμένων εξαρτημάτων με το χαμηλότερο βιώσιμο συνολικό κόστος.
Τα εργοστάσια μπορούν να χρησιμοποιήσουν τον ακόλουθο τύπο για να εκτιμήσουν εάν μια διαμόρφωση μείωσης υπολείμματος είναι οικονομικά δικαιολογημένη:
Απόσβεση=![]()
Όπου:
Ετήσια εξοικονόμηση κόστους υλικού=Το βάρος του υλικού που απομένει μειωμένο για κάθε τεμάχιο*Το βάρος του υλικού που απομένει μειωμένο για κάθε τεμάχιο*Ημέρες εργασίας*Μοναδιαία τιμή υλικού
Για παράδειγμα:
Επιπλέον επένδυση:10.000 USD
Εξοικονόμηση υλικού:1,11 kg/ράβδο
Ημερήσια κατανάλωση:100 ράβδοι
Ημέρες εργασίας:22 ημέρες/μήνα
Τιμή υλικού:800 USD/τόνο
Η θεωρητική ετήσια εξοικονόμηση είναι περίπου:
23.440 USD
Επομένως:
Απόσβεση ≈ 0,43 έτος
ή περίπου:
5 μήνες
Και πάλι, αυτός είναι ένας επεξηγηματικός υπολογισμός και όχι μια εγγυημένη απόδοση.
Η διαφορά μεταξύ των πριονωτών μηχανών μετάλλων δύο αξόνων και τριών αξόνων δεν πρέπει να μειώνεται σε μια απλή σύγκριση αριθμών αξόνων.
Μια πιο ουσιαστική αξιολόγηση ακολουθεί αυτήν την αλυσίδα:
Μέθοδος τροφοδοσίας
↓
Διαμόρφωση σύσφιξης
↓
Ελάχιστο μήκος σύσφιξης
↓
Τελικό μήκος υπολείμματος
↓
Κατανάλωση υλικού ανά ράβδο
↓
Ημερήσια κατανάλωση υλικού
↓
Ετήσιο κόστος υλικού
↓
Περίοδος απόσβεσης εξοπλισμού
Για εφαρμογές χαμηλού όγκου με σχετικά φθηνά υλικά, η αρχική επένδυση στη μηχανή μπορεί να είναι πιο σημαντική εκτίμηση.
Για εφαρμογές υψηλού όγκου που περιλαμβάνουν ακριβά υλικά, η μείωση υπολείμματος και η αξιοποίηση υλικού μπορούν να γίνουν σημαντικά στοιχεία της συνολικής οικονομικής αξίας της μηχανής.
Επομένως, κατά την αξιολόγηση μιας αυτόματης μεταλλικής πριονωτής μηχανής, μην ρωτάτε μόνο:
"Πόσους άξονες έχει η μηχανή;"
Ένα καλύτερο ερώτημα είναι:
"Για το μέγεθος του υλικού μου, το μήκος κοπής, το μήκος ακατέργαστης ράβδου και τον όγκο παραγωγής, πόσο από κάθε ακατέργαστη ράβδο μπορεί πραγματικά να μετατραπεί σε τελικά προϊόντα;"
Αυτός είναι ο αριθμός που συνδέει τελικά τη διαμόρφωση της μηχανής με την οικονομία παραγωγής.
Πριν συγκρίνετε προσφορές, οι αγοραστές μπορούν να ζητήσουν τις ακόλουθες πληροφορίες:
Με αυτά τα στοιχεία, οι αγοραστές μπορούν να υπερβούν την απλή σύγκριση τιμών μηχανών και αντ' αυτού να αξιολογήσουν το πιο σημαντικό ερώτημα:
Ποιο είναι το συνολικό κόστος παραγωγής κάθε τελικού εξαρτήματος;
Για εργασίες κοπής μετάλλων υψηλού όγκου, αυτός ο υπολογισμός μπορεί να παρέχει μια πολύ σαφέστερη βάση για την επιλογή εξοπλισμού και τον προγραμματισμό επενδύσεων.
Υπεύθυνος Επικοινωνίας: Mr. Henry
Τηλ.:: +86-18101486180