wiadomości o firmie Szkolenie pracowników technicznych w produkcji urządzeń tnących: dlaczego techników debugowania jest trudniej rekrutować

W branży produkującej sprzęt do cięcia znalezienie wykwalifikowanych pracowników montażowych może być wyzwaniem. Jednak dla wielu producentów maszyn jeszcze większym problemem jest znalezienie i rozwójwykwalifikowani technicy zajmujący się uruchamianiem i debugowaniem.

W przypadku piły tarczowej lub piły taśmowej zakończenie montażu mechanicznego stanowi jedynie część procesu produkcyjnego.

Zanim maszyna będzie mogła zostać dostarczona do klienta, należy ją jeszcze uruchomić, przetestować, wyregulować i zweryfikować.

Pracownik montażu jest głównie odpowiedzialny zaprawidłowo zbudować maszynę.

Technik uruchamiający musi to zrozumiećdlaczego maszyna zachowuje się w określony sposób, jak powinna działać i jak diagnozować problemy, gdy coś pójdzie nie tak.

Ta różnica sprawia, że ​​rozwój techników zajmujących się uruchamianiem jest znacznie trudniejszy.

Montaż mechaniczny można często ujednolicić za pomocą rysunków, zestawień komponentów, instrukcji roboczych i procedur montażu.

Typowe zadania obejmują:

• Instalowanie zespołu głównego wrzeciona
• Montaż podzespołów hydraulicznych
• Montaż prowadnic
• Podłączenie silników i skrzyń biegów
• Montaż osłon i elementów pomocniczych

Zadań tych można się uczyć w ramach standardowych szkoleń.

Uruchomienie jest inne.

Technik może potrzebować zrozumienia:

• Konstrukcje mechaniczne
• Układy hydrauliczne
• Sterowanie elektryczne
• Systemy PLC
• Czujniki
• Systemy serwo lub napędu częstotliwościowego
• Narzędzia tnące
• Procesy cięcia
• Blokady bezpieczeństwa

Załóżmy na przykład, że piła tarczowa wytwarza nierówne długości cięcia.

Problemem może nie być program PLC.

Może to być:

Niewystarczające mocowanie → ruch przedmiotu obrabianego podczas cięcia → nierówna długość końcowa

Lub:

Luz w mechanizmie podającym → błąd pozycjonowania → niespójne wymiary pomiędzy detalami

Może to być nawet:

Bicie wrzeciona lub nieprawidłowy montaż ostrza → wibracje podczas cięcia → nierówna jakość cięcia

Wykwalifikowany technik zajmujący się rozruchem powinien systematycznie analizować te możliwości, a nie po prostu wymieniać komponenty.

Podczas montażu wiele problemów ma stosunkowo jasne kryteria kontroli.

Czy komponent jest zainstalowany prawidłowo?

Czy śruby są odpowiednio dokręcone?

Czy przewody hydrauliczne są podłączone prawidłowo?

Czy silnik jest prawidłowo zamontowany?

Elementy te można sprawdzić za pomocą standardowych procedur kontrolnych.

Uruchomienie wiąże się z bardziej złożonymi pytaniami.

Na przykład:

Czy maszyna może działać?

To dopiero początek.

Ważniejsze pytania to:

Czy może działać konsekwentnie?

Czy może utrzymać stabilną wydajność cięcia w przypadku różnych materiałów?

Czy dokładność cięcia pozostaje stabilna po kilku godzinach pracy?

Czy ruchy podawania, zaciskania i cięcia są odpowiednio zsynchronizowane?

Czy technik może szybko zidentyfikować przyczynę alarmu lub nieprawidłowego stanu?

Na te pytania nie można odpowiedzieć wyłącznie na podstawie rysunków montażowych.

Wymagają praktycznych umiejętności rozwiązywania problemów.

Na rozwój technika uruchomień duży wpływ ma liczba i różnorodność rzeczywistych problemów, z którymi się mierzył.

Rozważmy maszynę, która wytwarza zauważalne wibracje podczas cięcia.

Początkujący może od razu pomyśleć o wymianie ostrza.

Doświadczony technik może najpierw sprawdzić kilka czynników:

• Czy specyfikacja ostrza jest odpowiednia?
• Czy ostrze jest prawidłowo zamontowane?
• Czy bicie wrzeciona mieści się w wymaganym zakresie?
• Czy kołnierz jest w dobrym stanie?
• Czy obrabiany przedmiot jest prawidłowo zamocowany?
• Czy system prowadzenia jest stabilny?
• Czy szybkość podawania jest odpowiednia?
• Czy parametry skrawania są odpowiednie dla materiału?

Z tego powodu wiedzy specjalistycznej w zakresie uruchamiania nie można rozwinąć wyłącznie poprzez szkolenie w klasie.

Większość z nich pochodzi z powtarzającego się cyklu:

Zidentyfikuj problem → przeanalizuj przyczynę → wyreguluj maszynę → przetestuj ponownie → sprawdź wynik.

Z biegiem czasu te powtarzające się doświadczenia stają się praktyczną wiedzą.

Uruchomienie maszyny do cięcia nie oznacza po prostu wprawienia maszyny w ruch.

Różne materiały, profile i wymiary wymagają różnych warunków skrawania.

Typowe zastosowania mogą obejmować:

• Solidne okrągłe pręty
• Rury kwadratowe
• Rury prostokątne
• Stal konstrukcyjna
• Stal nierdzewna
• Stal stopowa
• Aluminium

Wymagania dotyczące ostrzy, prędkości skrawania, posuwu, mocowania i warunków chłodzenia mogą się znacznie różnić.

Dlatego specjalista ds. rozruchu musi rozumieć związek pomiędzy:

Maszyna + Narzędzie + Materiał + Parametry + Wynik cięcia

Ta kombinacja jest jednym z powodów, dla których talent techniczny jest stosunkowo trudny do rozwinięcia w branży sprzętu do cięcia.

Doświadczenie jest niezwykle cenne, ale producenci powinni unikać przekazywania całej wiedzy technicznej jednemu starszemu technikowi.

Jeśli tylko jedna osoba wie, jak rozwiązać konkretny problem z maszyną, firma tworzy techniczne wąskie gardło.

Lepszym podejściem jest stopniowe przekształcanie praktycznego doświadczenia w ujednoliconą dokumentację.

Na przykład:

Zapisz zalecane zakresy dla:

• Specyfikacje brzeszczotu lub piły taśmowej
• Prędkość cięcia
• Szybkość podawania
• Ciśnienie zaciskania
• Parametry chłodziwa
• Zalecane warunki procesu

Na przykład:

Objaw: Nierówna długość cięcia

Sugerowana kolejność przeglądów:

1. Sprawdź mocowanie przedmiotu obrabianego
2. Sprawdź podawanie i pozycjonowanie
3. Sprawdź luz mechaniczny
4. Sprawdź czujniki
5. Sprawdź parametry kontrolne
6. Sprawdź stan wrzeciona i narzędzia tnącego

Daje to nowym technikom uporządkowany punkt wyjścia, zamiast wymagać od nich diagnozowania każdego problemu od zera.

Producenci mogą podzielić rozwój pracownika technicznego na kilka etapów.

Pracownicy zapoznają się z:

• Konstrukcje maszyn
• Nazwy komponentów
• Sekwencje montażowe
• Podstawowe narzędzia pomiarowe
• Wymagania bezpieczeństwa

Pracownicy zaczynają obsługiwać poszczególne systemy, takie jak:

• Silniki
• Agregaty hydrauliczne
• Mechanizmy karmienia
• Systemy mocowania
• Systemy chłodzenia

Technik stopniowo staje się odpowiedzialny za:

Regulacja mechaniczna → Kontrola elektryczna → Konfiguracja parametrów → Testowanie bez obciążenia → Cięcie próbne → Weryfikacja dokładności

Ostatecznym celem nie jest po prostu przestrzeganie instrukcji obsługi.

Technik powinien być w stanie odpowiedzieć:

Gdzie jest problem?

Dlaczego tak się stało?

Co należy dostosować?

Jak można zweryfikować wynik po kalibracji?

Na tym polega prawdziwa wartość ekspertyzy w zakresie uruchamiania.

W miarę jak sprzęt tnący staje się coraz bardziej zautomatyzowany, zmieniają się także wymagania dotyczące umiejętności pracowników technicznych.

W przeszłości producenci mogli bardziej skupiać się na:

Wydajność montażu.

Dziś coraz częściej potrzebują:

Znajomość maszyn + umiejętności uruchamiania + umiejętność rozwiązywania problemów + wiedza o procesie.

Jest to szczególnie ważne w przypadku maszyn wyposażonych w automatyczny posuw, precyzyjne pozycjonowanie, sterowanie CNC i skoordynowane wieloetapowe operacje.

Samo tradycyjne doświadczenie montażowe często nie wystarcza do zarządzania całym procesem produkcji i testowania.

Dlatego też dla producentów maszyn kształcenie techników zajmujących się uruchamianiem nie jest wyłącznie kwestią kadrową.

Jest to także sposób na budowanie długoterminowego potencjału technicznego.

Trudność w rekrutacji doświadczonych techników zajmujących się rozruchem jest częstym wyzwaniem w produkcji sprzętu.

Producenci mogą jednak zmniejszyć tę zależność, zwiększając standaryzację swoich maszyn i procesów.

Przydatne zasoby obejmują:

• Standardowe procedury montażu
• Standardowe procedury uruchamiania
• Bazy parametrów
• Rozwiązywanie problemów z bibliotekami przypadków
• Listy kontrolne uruchomienia
• Materiały szkoleniowe wideo
• Rejestry problemów u klienta
• Zapisy parametrów cięcia dla różnych materiałów

W miarę gromadzenia się tych zasobów nowi technicy mogą szybciej osiągać produktywność.

Co ważniejsze, firma nie jest już całkowicie zależna od jednego doświadczonego „mistrza technicznego”.

W produkcji sprzętu do cięcia,montaż określa, czy maszyna jest zbudowana prawidłowo, podczas gdy uruchomienie określa, czy rzeczywiście może ona osiągnąć zaprojektowaną wydajność.

Umiejętności montażu można często powielić za pomocą standardowych procedur. Umiejętności związane z uruchomieniem wymagają połączenia wiedzy mechanicznej, elektrycznej, doświadczenia w zakresie sterowania i zrozumienia procesu cięcia.

Dlatego też rozwój wykwalifikowanych techników zajmujących się uruchamianiem zajmuje zazwyczaj więcej czasu, a ich doświadczenie praktyczne jest szczególnie cenne.

Dla producentów sprzętu do cięcia rozwiązaniem nie jest po prostu zatrudnienie większej liczby pracowników technicznych.

Bardziej zrównoważone podejście polega na ciągłym przekształcaniu doświadczenia wykwalifikowanych techników wstandardy, parametry, procedury i przypadki rozwiązywania problemów.

Kiedy wiedza techniczna może zostać udokumentowana i przeniesiona, firma może kontynuować budowanie swoich możliwości, nawet w przypadku zmiany poszczególnych pracowników.